Książka "Reishi-nadzieja współczesnej medycyny."

pod redakcją Adama Kwiecińskiego

Fragment

"Rola grzybów Reishi w tradycyjnej medycynie Wschodu

 Na Wschodzie, głównie w Chinach i Japonii, grzyby Reishi zdobyły sobie najbardziej poczesne miejsce w panteonie roślin leczniczych, uznawanych za dar bogów. Często traktowane były, jako ostatnia deska ratunku w przypadku nieuleczalnych chorób, głównie nowotworowych. Przez całe wieki otaczano je wręcz religijną czcią.

      Grzyby Reishi stosowane były od tysiącleci w leczeniu i zapobieganiu wielu schorzeniom. Wykorzystywano je szeroko między innymi w leczeniu raka, przeziębień, grypy, kaszlu, stanów zapalnych, reumatyzmu, alergii, tocznia, zapalenia jamy ustnej, astmy, chronicznego zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc, problemów związanych z menopauzą, nieregulamej miesiączki, bezsenności, neurastenii, napięć nerwowych związanych ze stresem, nadmiernej senności, bólów i zawrotów głowy, bólu zębów, katarakt, dystrofii mięśni, miastenii gravis, nadciśnienia i niedociśnienia krwi, wieńcowej choroby serca, miażdżycy, arytmii serca, udaru mózgu, anemii, hemoroidów, zapalenia żołądka i jelit, wrzodów, zapalenia i martwicy wątroby, cukrzycy, zaparcia, biegunki, kamieni żółciowych, trądzika, stanów zapalnych skóry, wypadania włosów, chronicznego zmęczenia, zapalenia nerek, łagodzeniu bólu oraz zatruć. Stosowane były również jako środek moczopędny, przeczyszczający, uspakajający i wzmacniający. Ponadto, preparaty Reishi stosowane były jako środek pomocny w wydłużaniu życia ludzkiego. W Chinach i w Tybecie Reishi stosowane są jako środek przeciw chorobie górskiej. W kulturze starożytnych Majów grzyby Reishi wykorzystywane były do leczenia i zapobiegania chorobom zakaźnym.

Wiele osób poświęcało mnóstwo czasu i wysiłku w poszukiwaniu Reishi, jako ostatniej szansy na pomoc ciężko chorym rodzicom, krewnym lub ukochanym osobom.

W Japonii, Reishi tradycyjnie stosowano jako lek w zwalczaniu raka, chorób serca, schorzeń wątroby, wysokiego ciśnienia krwi, stanów zapalnych stawów, w leczeniu wrzodów i wielu innych dolegliwości.

Reishi od tysiącleci cieszy się również ogromną popularnością w wielu innych krajach Dalekiego Wschodu, między innymi Korei, Tajlandii, Malezji, Wietnamie, Indonezji i na Tajwanie.

W tradycyjnej medycynie Wschodu grzyb Reishi zalicza się do kategorii leków roślinnych typu "Fu Zhen", czyli odpowiednika leku immunoterapeutycznego i do grupy leków wzmacniających oraz adaptogenów. Jego działanie obniżające ciśnienie krwi, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, przeciwbakteryjne, antywirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwnowotworowe, przecialergiczne oraz zapobiegające wielu schorzeniom i przedłużające życie, są w tych krajach znane i wysoko cenione od wielu lat.

Popularności grzyba Reishi w Chinach, Tajwanie, Japonii i Korei nie da się zaprzeczyć, natomiast grzyb ten jest prawie w ogóle nie znany w Europie. Niedostępność Reshi nie pozwolała przez wiele lat na dokonanie badań, które umożliwiałyby weryfikację jego słynnych własności leczniczych. Stało się to dopiero możliwe w latach 70-tych po opracowaniu metod pozwalających na hodowlę Reishi na skalę masową. Ostatnie lata stały się świadkiem intensywnych badań naukowych i klinicznych tego grzyba oraz szerokiego jego zastosowania w prewencji i terapii wielu schorzeń.

Dla spopularyzowania Reishi oraz przedstawienia zebranych wyników badań naukowych i klinicznych, w oparciu o współpracę zespołu składającego się z wielu ekspertów oraz naukowców, w roku 1994 w Chinach otwarto Muzeum Ganodermy. Prace tego muzeum poświęcone są zbieraniu i ekspozycji próbek oraz literatury naukowej i klinicznej, a także innych materiałów dotyczących rodzajów, hodowli, analizy składników, badań i wykorzystania grzybów Reishi w prewencji i terapii chorób. Ponadto od 1994 roku organizowane są międzynarodowe konferencje naukowe poświęcone grzybom Reishi oraz ich wykorzystaniu w medycynie."